Podkarpackie ROT

Podkarpackie

Strona głównaAktualnościStrona samorząduMapa stronyPrzydatne linkiKontakt

Aktualności Komunikat
dla powiatów

Regionalne
Obserwatorium Terytorialne

Dokumenty programowe Opracowania własne ROT

Inne opracowania

Aktualności

kom1 Regionalne Obserwatorium Terytorialne Dokumenty strategiczne Opracowania ROT Analizy

2.5 Zdrowie publiczne

2.5.1. DOSTĘP DO SPECJALISTYCZNEJ OPIEKI MEDYCZNEJ

W celu zmniejszenia zachorowalności i umieralności, poprawy jakości życia mieszkańców, a także zmniejszenia kosztów opieki w perspektywie długoterminowej, istotne jest zwiększenie dostępności oraz podniesienie standardów opieki medycznej.

W 2013 r. na terenie naszego kraju funkcjonowało 968 szpitali ogólnych (stan na 31.XII.). Największą liczbę takich szpitali zarejestrowano w województwie śląskim (145 tj.15%), a najmniejsząw opolskim (2,9%). W województwie podkarpackim funkcjonowało w 2013 r. 39 szpitali (4,0% - 12 miejsce w kraju), w których znajdowało się 10,2 tys. łóżek, co stanowiło 47,8 łóżka na 10 tys. ludności. Najwięcej w kraju łóżek w szpitalach znajdowało się w województwie śląskim (56,3 na 10 tys. mieszkańców).

Wykres 116. Liczba szpitali ogólnych i łóżek w szpitalach według województw w 2013 r.

2.5.1

Źródło: Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015, s.73.

Wykres 117. Liczba szpitali ogólnych na 100 tys. mieszkańców oraz liczba łóżek w szpitalach ogólnych na 10 tys. mieszkańców w 2013 r. według województw

2.5.2

Źródło: Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015, s.74.

Wykres 118. Średnia liczba dni pobytu pacjenta na oddziale szpitalnym i wykorzystanie łóżek[37] w szpitalach według województw w 2013 r.


2.5.3

Źródło: Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015, s.79.

Leczeni w szpitalach ogólnych w 2013 r. stanowili ogółem prawie 7,9 mln osób, przy czym na każde 10 tys. ludności, średnio leczonych było 2 043 osoby. Najwięcej osób leczonych było w województwie mazowieckim - ponad 1,2 mln, najmniej – w opolskim – nieco ponad 173 tys. W województwie podkarpackim liczba ta wyniosła 422 tys. osób(8 miejsce w kraju), stanowiąc 1 983 osoby na 10 tys. ludności.

Wykres 119. Leczeni[38] na 10 tys. mieszkańców na tle ogólnej liczby leczonych w szpitalach ogólnych według województw w 2013 r.


2.5.4

Źródło: Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015, s.76.

Najczęstszymi przyczynami zgonów w województwie podkarpackim, podobnie jak w całym kraju, pozostają choroby układu krążenia i nowotwory.

W 2011 r. najczęstszą przyczyną zgonów w województwie podkarpackim były choroby układu krążenia. Na 10 tys. mieszkańców zanotowano 50,30 zgonów. Był to najwyższy wskaźnik w kraju. Nieco niższą wartość tego wskaźnika zanotowano w województwie lubelskim (47,7 osób). Najrzadziej choroby układu krążenia były przyczyną zgonów w województwach pomorskim i warmińsko-mazurskim (po 39,30 osób na 10 tys. mieszkańców). Średnio w kraju choroby układu krążenia były przyczyną zgonu 45,20 osób na 10 tys. mieszkańców. Nowotwory złośliwe jako przyczyna zgonu dotyczyła w 2011 r. średnio w kraju 25,60 osób na 10 tys. mieszkańców. Najczęściej z takiej przyczyny umierali mieszkańcy województwa pomorskiego (29,60 osób na 10 tys. mieszkańców), najrzadziej były one przyczyną zgonu w województwie lubelskim (21,40 osób/10 tys.) i świętokrzyskim (22,70 osób/10 tys.). W województwie podkarpackim zgony z powodu nowotworów złośliwych były przyczyną śmierci 23,10 osób na 10 tys. mieszkańców (14 miejsce w kraju).

Wykres 120. Zgony według przyczyn na 10 tys. mieszkańców w 2011 r.

2.5.5

W 2012 r. zarejestrowano średnio w kraju wzrost w stosunku do 2011 r. liczby zgonów zarówno z powodu chorób układu krążenia (do 46,10 osób na 10 tys. mieszkańców), jak i z powodu nowotworów złośliwych (do 25,70 osób na 10 tys. mieszkańców). Najwięcej osób z powodu chorób układu krążenia zmarło w tym roku w województwie świętokrzyskim (50,80 osób na 10 tys. mieszkańców) oraz lubelskim (50,70 osób). Województwo podkarpackie spadło na 3 miejsce w kraju (50,60 osób na 10 tys. mieszkańców), jednakże tutaj także zanotowano wzrost w stosunku do 2011 r. Najrzadziej choroby układu krążenia były przyczyną zgonów w województwie warmińsko-mazurskim (39,10 osób na 10 tys. mieszkańców)i pomorskim (41,60 osób na 10 tys. mieszkańców). Najczęściej z powodu nowotworów złośliwych umierali mieszkańcy pomorskiego (28,60 osób na 10 tys. mieszkańców), kujawsko-pomorskiego (28,20 osób na 10 tys. mieszkańców) i zachodniopomorskiego (28 osób na 10 tys. mieszkańców). Najrzadziej nowotwory złośliwe były przyczyną zgonów w województwie lubelskim (21,90 osób na 10 tys. mieszkańców), łódzkim (22,90 osób na 10 tys. mieszkańców) oraz podkarpackim (23,50 osób na 10 tys. mieszkańców - nadal 14 miejsce w kraju, jednakże wzrost wartości wskaźnika w stosunku do 2011 r. o 0,4).

Wykres 121. Zgony według przyczyn na 10 tys. mieszkańców w 2011 i 2012 r.

2.5.6

W 2013 r. w skali kraju spadł do 45,8% odsetek zgonów z powodu chorób układu krążenia. Inna tendencja wystąpiła w podkarpackim. Tutaj choroby układu krążenia były przyczyną 50,6% zgonów (utrzymanie się odsetka z 2012 r.). Wielkość ta plasowała podkarpackie na 15 miejscu w kraju, za świętokrzyskim, w którym choroby układu krążenia były przyczyną 51,7% zgonów. W 2013 r. nieznacznie spadła w naszym kraju odsetek zgonów z powodu nowotworów (do 25,5%). Podobna tendencja wystąpiła również w podkarpackim, w którym odsetek ten zmniejszył się do 23,1%. Mniej zgonów z powodu nowotworów wystąpiło jedynie w lubelskim (22,5%) i w świętokrzyskim (22,9%).

Wykres 122. Odsetek zgonów z powodu nowotworów i chorób układu krążenia w 2013 r. (%)

2.5.7

Opracowanie własne na podstawie danych GUS/BDL

W 2011 r. liczba zgonów niemowląt na 1 tys. urodzeń żywych w województwie podkarpackim wyniosła 5,30 (7 miejsce w kraju). Był to wskaźnik wyższy, niż średnia dla całego kraju, która wynosiła 4,73. Najwięcej zgonów niemowląt zarejestrowano w województwach zachodniopomorskim, śląskim, świętokrzyskim i kujawsko-pomorskim
(w każdym powyżej 6,00 na 1 tys. urodzeń żywych). Najmniejsza liczba zgonów niemowląt wystąpiła w województwach mazowieckim (3,41) i wielkopolskim (3,65).

W 2012 r. średnia liczba zgonów niemowląt na 1 tys. urodzeń żywych w skali kraju zmniejszyła się do 4,64. Zmniejszyła się również w województwie podkarpackim do 5,10, jednakże mniej, niż w skali całego kraju, przez co województwo sklasyfikowano na 5 miejscu (mniej dzieci niż w 2011 r. zmarło bowiem w kujawsko-pomorskim i śląskim).

W 2013 r. w skali kraju liczba zgonów niemowląt na 1 000 urodzeń żywych spadła do 4,56, spadek odnotowano również w 2014 r. do 4,22 zgonów na 1 000 urodzeń żywych. W podkarpackim w 2013 r. wartość tego wskaźnika spadła do 4,52 (4,5) zgonów na 1 000 urodzeń żywych. W 2014 r. zanotowano wzrost do 4,96 (5,0). Więcej zgonów zanotowano jedynie w zachodniopomorskim (5,34 zgonów na 1 000 urodzeń żywych). Najmniejszą wartość tego wskaźnika zanotowano w świętokrzyskim (3,08 zgonów na 1 000 urodzeń żywych).

Wykres 123. Zgony niemowląt na 1 000 urodzeń żywych w 2011, 2012, 2013 i w 2014 r. (%)


2.5.8

Opracowanie własne na podstawie danych GUS/BDL

Lecznictwo uzdrowiskowe

Na terenie kraju na koniec 2013 roku odnotowano łącznie 292 placówki lecznictwa uzdrowiskowego. Liczba łóżek we wszystkich zakładach lecznictwa uzdrowiskowego w Polsce wyniosła ponad 43,6 tys. z czego 22,1% (tj. 9 651) to łóżka w szpitalach uzdrowiskowych, a 77,9 % (tj. 33 994 tys.) – to łóżka w sanatoriach uzdrowiskowych. Najwięcej placówek lecznictwa uzdrowiskowego występowało w województwach: dolnośląskim (28, w tym 22 sanatoria), zachodniopomorskim (55, w tym 43 sanatoria) i małopolskim (49, w tym 36 sanatoriów).

Wykres 124. Placówki lecznictwa uzdrowiskowego w 2013 r.

2.5.9

*w tym 8 dziecięcych szpitali uzdrowiskowych
**w tym dziecięce sanatoria
Opracowanie własne na podstawie Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015

W województwie podkarpackim w 2013 r. funkcjonowało 28 placówek lecznictwa uzdrowiskowego, wśród których sanatoria stanowiły 78,6% (22). Łącznie wszystkie placówki dysponowały ponad 3,8 tys. miejscami. Spośród tej liczby, na sanatoria przypadało prawie 3,1 tys. miejsc.

Wykres 125. Działalność placówek lecznictwa uzdrowiskowego wg województw - liczba łóżek ogółem

2.5.10
Opracowanie własne na podstawie Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015


Łączna liczba kuracjuszy korzystających z lecznictwa uzdrowiskowego w trybie stacjonarnym w 2013 r. wyniosła w kraju 682,4 tys. osób. W województwie podkarpackim kuracjusze lecznictwa stacjonarnego to grupa 57,9 tys. osób. Z ogólnej liczby kuracjuszy w województwie podkarpackim, pełnopłatni stanowili jedynie 11,8 tys. osób, natomiast cudzoziemcy 0,1 tys. osób. W szpitalach uzdrowiskowych na terenie podkarpackiego przebywało 10,2 tys. kuracjuszy (6 miejsce w kraju), a w sanatoriach 3 097 (5 miejsce w kraju).

W podniesieniu dostępności i jakości świadczeń w ramach ochrony zdrowia, szczególną rolę odgrywają środki finansowe przeznaczane na ten cel.

W 2013 r. wydatki na ochronę zdrowia w budżetach samorządów terytorialnych w Polsce wyniosły ponad 3 854,4 mln zł, z których najwięcej, bo prawie 1 327,4 mln zł (34,4%) pochodziło z budżetów powiatów. Najmniej takich środków wydały gminy (ponad 541 mln zł tj. 14,1%). Najwięcej środków na ochronę zdrowia ogółem w kraju pochodziło z budżetów samorządów terytorialnych z województwa mazowieckiego (ponad 712 mln zł). Największe wydatki w kraju na ochronę zdrowia pochodziły z miast na prawach powiatu z województwa dolnośląskiego (ponad 67,2 mln zł), z samorządu województwa mazowieckiego (ponad 138,6 mln zł) oraz z miast na prawach powiatu z województwa mazowieckiego (ponad 319, 5 mln zł).

Wykres 126. Wydatki na ochronę zdrowia w budżetach samorządów terytorialnych wg województw w 2013 r.


2.5.11

* Bez eliminacji przepływu środków pomiędzy jednostkami samorządów terytorialnych, których wartość dla Polski ogółem wynosiła 186 114 tys. zł

Opracowanie własne na podstawie Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015

W województwie podkarpackim w 2013 r. z budżetów samorządów terytorialnych na ochronę zdrowia wydano ponad 199 521 tys. zł (8 miejsce w kraju - 5,2%). Najwięcej środków wydano z budżetów powiatów (ponad 101,6 mln zł - 4 miejsce w kraju). Z budżetu województwa podkarpackiego wydano ponad 50,8 mln zł (8 miejsce w kraju). Najmniej środków pochodziłoz budżetów miast na prawach powiatów (ponad 21 mln zł).

Tabela 4. Wydatki na ochronę zdrowia w budżetach samorządów terytorialnych w województwie podkarpackim w 2013 r. (w tys. zł)

2.5.12
* Bez eliminacji przepływu środków pomiędzy jednostkami samorządów terytorialnych, których wartość dla Polski ogółem wynosiła 186 114 tys. zł

Opracowanie własne na podstawie Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015

2.5.2. PROMOCJA ZDROWIA

Funkcjonowanie wyspecjalizowanych ośrodków medycznych wspierane jest przez przychodnie, ośrodki zdrowia i poradnie, które są instytucjami pierwszego kontaktu dla pacjenta. Statystyka dla Polski pokazuje, że na jej terenie znajdowało się w roku 2013 – 19 529 przychodni. Najwięcej przychodni występowało w województwie śląskim (2 702 tj. 13,8%) i mazowieckim (2 544 tj. 13,0%), a najmniej w opolskim (zaledwie 520 tj. 2,7%).

W kraju przeważały przychodnie w miastach stanowiąc 76,7% przychodni w kraju.

Wykres 127. Przychodnie wg województw w 2013 r. (stan w dniu 31.XII.)


2.5.13

Opracowanie własne na podstawie Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015

W województwie podkarpackim funkcjonowało w 2013 r. 1 087 przychodni, co stanowiło 5,6% przychodni w kraju (9 miejsce). Tutaj także utrzymała się tendencja większej liczby przychodni w miastach, niż na wsi, z tym, że w mniejszym procencie (59% w miastach i 41% na wsi).

W 2013 r. w Polsce funkcjonowało ponad 12,2 tys. aptek oraz ponad 1,2 tys. punktów aptecznych.

Wykres 128. Apteki i punkty apteczne wg województw (stan w dniu 31.XII.)


2.5.14

Opracowanie własne na podstawie Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015

Średnio w kraju na 1 aptekę przypadało 3 141 osób. Największa liczba aptek wystąpiła w województwie mazowieckim, najmniejsza dostępność w kujawsko-pomorskim (3 583 osób na 1 aptekę). W podkarpackim zarejestrowano w 2013 r. 630 aptek, dostępność była jedną z najwyższych w kraju (3 380 osób na 1 aptekę).

Wykres 129. Apteki i punkty apteczne wg województw (stan w dniu 31.XII.) - liczba ludności na 1 aptekę


2.5.15

Opracowanie własne na podstawie Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015

W 2013 r. funkcjonowało na terenie kraju 73 hospicja z 1 307 łóżkami. Najwięcej hospicjów występowało w województwie mazowieckim: 11 z 206 łóżkami, w których opieką w ciągu roku objęto prawie 2,6 tys. pacjentów. W województwie podkarpackim funkcjonowało 6 hospicjów z 115 łóżkami.

Wykres 130. Hospicja wg województw w 2013 r.


2.5.16

Opracowanie własne na podstawie Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015

Opieką w hospicjach w podkarpackim objętych było w ciągu 2013 r. 1,3 tys. pacjentów (5 miejsce w kraju), z których kobiety stanowiły 46,2%. W kraju, wśród pacjentów objętych opieką, nieznacznie tylko przeważały kobiety stanowiąc 50,3% pacjentów.

Wykres 131. Liczba pacjentów w hospicjach w 2013 r. wg województw


2.5.17

Opracowanie własne na podstawie Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015

Według danych GUS (stan na 2011 r.) przeciętne dalsze trwanie życia w momencie urodzenia w Polsce wynosiło dla kobiet 80,90 lat, dla mężczyzn 72,40 lat. Najdłużej żyją mieszkańcy województwa podkarpackiego, zarówno kobiety – 82,00 lata, jak i mężczyźni – 72,40 lat. Najkrócej żyją mieszkańcy województwa łódzkiego (odpowiednio: kobiety – 79,50 lat, mężczyźni – 70,40 lat). W 2012 r. przeciętne dalsze trwanie życia w momencie urodzenia wydłużyło się zarówno dla mężczyzn (do 72,70 lat), jak i dla kobiet (do 81 lat). Wartości tego wskaźnika wzrosły również dla województwa podkarpackiego do 74,30 lat dla mężczyzn i 82,10 lat dla kobiet. W porównaniu do 2011 r. dłuższe trwanie życia kobiet zarejestrowano w województwie podlaskim (82,30 lat), w przypadku mężczyzn nadal najdłużej w kraju żyją mieszkańcy podkarpackiego. W 2013 r. wartość wskaźnika trwania życia kobiet dla kraju wzrosła do 81,1 lat, a w 2014 r. do 81,8 lat. Wzrosła również wartość tego wskaźnika dla podkarpackiego wynosząc w 2013 r. 82,4 lata, a w 2014 r. do 82,8 lat.

W 2013 r. była to najwyższa wartość w skali kraju, a w 2014 r. wartość dla podkarpackiego była taka sama, jak dla podlaskiego.

Wykres 132. Przeciętne trwanie życia kobiet (lata)

2.5.18

Opracowanie własne na podstawie GUS/BDL

W 2013 r. w Polsce przeciętne trwanie życia mężczyzn wydłużyło się do 73,1 lat,a w 2014 r. do 73,8 lat. Wydłużało się również dalsze trwanie życia mężczyzn w podkarpackim:w 2013 r. do 74,8 lat, a w 2014 r. do 75,1 lata. Wartość tego wskaźnika w 2013 r. była podobnie jak w małopolskim najwyższa w kraju, a w 2014 r. wartość wyższą zanotowano jedynie w małopolskim (75,3 lata).

Wykres 133. Przeciętne trwanie życia mężczyzn (lata)

2.5.19

Opracowanie własne na podstawie GUS/BDL

W związku z wydłużającym się trwaniem życia, szczególnego znaczenia nabiera działalność placówek opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych.

Zakład opiekuńczo-leczniczy jest zakładem stacjonarnym udzielającym całodobowych świadczeń zdrowotnych, obejmujących swoim zakresem leczenie, pielęgnację i rehabilitację osób nie wymagających hospitalizacji oraz zapewnia im pomieszczenia i wyżywienie odpowiednie do stanu zdrowia. W zakładzie tym pacjent może przebywać na okres czasowy lub na stałe.

Celem zakładu opiekuńczo-leczniczego jest objęcie całodobową opieką i leczeniem osób, które przebyły ostrą fazę leczenia szpitalnego, mają ukończony proces diagnozowania, leczenia operacyjnego lub intensywnego leczenia zachowawczego, nie wymagają już dalszej hospitalizacji, jednak ze względu na stan zdrowia i stopień niepełnosprawności oraz brak możliwości samodzielnego funkcjonowania w środowisku domowym wymagają stałego nadzoru lekarskiego, profesjonalnej pielęgnacji i rehabilitacji (www.dps.pl).

Szczególnego znaczenia nabiera funkcjonowanie zakładów pielęgnacyjno-opiekuńczych, które udzielają całodobowych świadczeń zdrowotnych obejmując swoim zakresem pielęgnację, opiekę i rehabilitację osób nie wymagających hospitalizacji oraz zapewniając im kontynuację leczenia farmakologicznego, pomieszczenie i wyżywienie odpowiednie do stanu zdrowia, a także prowadzenie edukacji zdrowotnej tych osób i członków ich rodzin. Celem zakładu pielęgnacyjno - opiekuńczego jest zapewnienie okresowej intensywnej opieki pielęgniarskiej rekonwalescentom, umożliwiającej im powrót do środowiska zamieszkania i w miarę możliwości samodzielne funkcjonowanie, osobom przewlekle chorym, które ze względu na stan zdrowia wymagają stacjonarnej pielęgnacji i rehabilitacji (www.dps.pl).

W 2013 r. w Polsce baza łóżkowa zakładów opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych o charakterze ogólnym (bez zakładów typu psychiatrycznego) wyniosła 23 241 łóżek. Opieką stacjonarną objęto łącznie 51,4 tys. osób. Zdecydowana większość (89,3%) placówek opieki długoterminowej to zakłady opiekuńczo-lecznicze i pielęgnacyjno-opiekuńcze o profilu ogólnym. Zakłady te w 2013 r. dysponowały 81,5% wszystkich łóżek opieki długoterminowej, tj. 23,2 tys. łóżek. Było to o 3,2 p.proc. więcej niż w 2012 roku. W przeliczeniu na 10 tys. mieszkańców najwięcej łóżek opieki długoterminowej (łącznie w obu rodzajach placówek) przypadało w województwach: podkarpackim, dolnośląskim opolskim i mazowieckim, a najmniej w województwach: wielkopolskim, warmińsko-mazurskim i lubuskim[39].

Mapa 25. Łóżka w zakładach opieki długoterminowej na 10 tys. mieszkańców

2.5.20

Źródło: Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015, s.86.

Mapa 26. Pacjenci w zakładach opieki długoterminowej na 10 tys. mieszkańców

2.5.21

Źródło: Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015, s.86.

2.5.3. KADRA MEDYCZNA

Na podstawie danych GUS w 2013 r. (wg stanu na 31.XII.) lekarze w naszym kraju stanowili grupę ponad 139,5 tys. osób, natomiast pielęgniarki prawie 280 tys. osób. Najwięcej lekarzy i pielęgniarek występowało w województwie mazowieckim (odpowiednio 18% i 14,2% lekarzy i pielęgniarek w kraju). W województwie podkarpackim lekarze stanowili zaledwie 3,8% (5 331 osób – 11 miejsce) lekarzy w kraju, pielęgniarki – 6,1% (17 087 osób – 7 miejsce) pielęgniarek w kraju. Najmniej lekarzy posiadających prawo wykonywania zawodu występowało w lubuskim (1,8%), podobnie pielęgniarek (w lubuskim: 2,3%).

Wykres 134. Pracownicy medyczni (lekarze i pielęgniarki) posiadający prawo wykonywania zawodu medycznego 2013 r. wg województw (stan w dniu 31.XII.)

2.5.22

Opracowanie własne na podstawie Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015

Prawo wykonywania zawodu medycznego posiadało w Polsce w 2013 r. 34 826 położnych. Najliczniejszą grupę stanowiły położne z województwa mazowieckiego (12,1%). Najmniej liczną grupę stanowiły położne z lubuskiego (2,3%). W województwie podkarpackim położne stanowiły 7,0% położnych w kraju (2 442 – 7 miejsce).

Wykres 135. Pracownicy medyczni (położne) posiadający prawo wykonywania zawodu medycznego wg województw (stan w dniu 31.XII.)

2.5.23

Opracowanie własne na podstawie Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015

W 2013 r. w kraju zarejestrowano 30 533 farmaceutów i 14 275 diagnostów posiadających prawo wykonywania zawodu medycznego.

Wykres 136. Pracownicy medyczni (farmaceuci i diagności) posiadający prawo wykonywania zawodu medycznego w 2012 r. wg województw (stan w dniu 31.XII.)

2.5.24

Opracowanie własne na podstawie Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015

Najliczniejszą grupę stanowili zarówno farmaceuci, jak i diagności, w województwie mazowieckim (odpowiednio 13,7% i 15,2%). Najmniej liczną, w opolskim (farmaceuci – 1,8%, diagności – 1,5%). Województwo podkarpackie sklasyfikowano w przypadku farmaceutów na 10 miejscu (4,%), w przypadku diagnostów na 11 miejscu (4,3%).

W izbach lekarskich zarejestrowano w 2013 r. w kraju następującą liczbę praktyk: 79 911 lekarskich i 19 998 stomatologicznych. Najwięcej praktyk lekarskich zarejestrowano w województwie śląskim (10 321 – 12,9%), a stomatologicznych w dolnośląskim (2 737 – 13,7%). W województwie podkarpackim zarejestrowano 3 755 praktyk lekarskich (4,7% - 9 miejsce w kraju) i 1 136 stomatologiczne (5,7% - 9 miejsce w kraju).

Wykres 137. Praktyki zarejestrowane w izbach lekarskich w 2013 r. (stan w dniu 31.XII.)


2.5.25

Opracowanie własne na podstawie Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015

Pielęgniarki i położne zarejestrowane w izbach pielęgniarskich stanowiły w Polsce w 2013 r. grupę 18 056 osób. Największą grupę zarejestrowanych w izbach pielęgniarek i położnych stanowiły pielęgniarki i położne z województwa kujawsko-pomorskiego (2 613 osób tj. 14,5%). Pielęgniarki i położne z podkarpackiego, które zarejestrowały praktyki w izbach pielęgniarskich stanowiły 1,8% takich pielęgniarek i położnych w kraju (325 – 14 miejsce w kraju). Najmniej, zarówno pielęgniarek, jak i położnych zarejestrowało praktyki w województwie opolskim (135 tj. 0,7% takich praktyk w kraju).


Wykres 138. Praktyki zarejestrowane w izbach pielęgniarek i położnych w 2013 r. (stan w dniu 31.XII.)

2.5.26

Opracowanie własne na podstawie Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015

W 2011 r. na podst. danych GUS średnio w kraju na 10 tys. ludności przypadało 44,71 lekarzy pracujących ogółem. W województwie podkarpackim wskaźnik ten wynosił 35,1. Mniejszą liczbę lekarzy, niż województwo podkarpackie, miały 3 województwa. Najmniej lekarzy na 10 tys. mieszkańców zarejestrowano w województwie wielkopolskim (28,62 lekarzy), najwięcej w województwie mazowieckim (56,74 lekarzy). W 2012 r. wzrosła w skali kraju średnia liczba lekarzy pracujących ogółem - do 47,73 na 10 tys. ludności. Wzrosła również wartość tego wskaźnika dla województwa podkarpackiego do 37,3 na 10 tys. ludności (nadal 13 miejsce w kraju).

Wykres 139. Lekarze na 10 tys. ludności (lekarze pracujący ogółem) w 2011 r., 2012 r. i w 2013 r. (osoby)

2.5.27

Opracowanie własne na podstawie danych GUS/BDL

Wskaźniki monitorujące Strategię rozwoju województwa – PODKARPACKIE 2020 dla priorytetu ZDROWIE PUBLICZNE

2.5.28


[37] Iloraz osobodni i średniej liczby łóżek.
[38]
Pacjenci wpisani w księdze głównej szpitala (bez ruchu chorych między oddziałami szpitala) i bez względu na miejsce zamieszkania pacjenta.
[39]
Zdrowie i ochrona zdrowia w 2013 r., GUS, Warszawa 2015, s.85.


Aktualizacja wskaźników „Strategii rozwoju województwa – Podkarpackie 2020

2.5.53